Opis

Jest to kadzidło z samym cedrem.

Kadzidła niezbędne są w ceremoniach religijnych lub rytuałach duchowych. Jednak zasięg użycia kadzidełek sięga o wiele dalej. Otóż kadzidełka zapachowe pomyślnie można stosować w aromaterapii (często poprawiają samopoczucie i wprowadzają przyjemną atmosferę), do neutralizowania nieprzyjemnych zapachów, podczas medytacji, niektóre zapachy potrafią odstraszyć nawet owady.

Jak wiemy, od wieków charakteryzuje je zdolność wprowadzenia nas w dobry nastrój. Piękny zapach relaksuje, tworzy przyjemną atmosferę, ale również przynosi odprężenie. Kadzidła pozwalają zniwelować zmęczenie, uczucie niepokoju oraz stres. Jednym słowem kadzidełka zapachowe od wieków wprowadzają lepsze samopoczucie.

Palenie kadzideł znane było od starożytności i tak w Grecji każdy z greckich bogów miał przypisane kadzidło. Paliło się je podczas obrzędów przeprowadzanych ku czci bogów. Starożytni Egipcjanie do spalania używali palnych bukietów. Taka forma kadzidełek miała za zadanie zlikwidować niemiłe zapachy. Wierzono, że rytuał palenia kadzidełka z pewnością rozproszy negatywną energię, a to z kolei miało uspokoić bogów. Dodatkowo z archeologicznych ciekawostek wynika, iż najstarsze znalezione kadzidełko pochodzi z czasów V dynastii starożytnego Egiptu trwającej między 24 a 25 w. p.n.e. W starożytnych Chinach około roku 2000  p.n.e. kadzidełka najczęściej używano w ceremoniach religijnych, a do ich wykonania wybierano zioła takie jak kasja, cynamon, drzewo sandałowe. Za czasów dynastii Song (960-1279), gdy kadzidełka osiągnęły swój szczyt, wiele budynków zostało zbudowanych jako miejsca ceremonii do kadzenia kadzidełek. Wikingowie w Skandynawii w czasie pogrzebów palili różne rośliny, takie jak jagody jałowca, czosnek i inne. Okadzali ołtarze ofiarne, miejsca kultu, a przed posągiem Odyna kadzidła z suszonych roślin palono 24 h na dobę. Wierzono bowiem, że dym przenosi prośby prosto do Boga i aby każdy miał taką możliwość kadzidła paliły się przez całą dobę. Jedną z przyczyn upadku Wikingów podano odejście od starej wiary i przejście na chrześcijanizm gdzie zakazano palenia zwykłym ludziom kadzideł, które zaczęto uważać za domenę czarownic. W kościołach katolickich kadzidła mogły być palone wyłącznie przez wysokiego rangą kapłana lub mnicha i zazwyczaj były to kadzidła żywiczne palone podczas obrzędów religijnych.

Cedr od starożytności uważany jest za świętą roślinę, która przynosi duchową siłę, podnosi wibracje i dodaje dobrej energii miejscu, w którym się znajdujemy. Mówi się, że palenie cedrowego kadzidła pomaga w twórczej pracy i sprawia, że umysł pracuje kreatywnie i sprawnie. W dawnych czasach cedrowe kadzidła używano w kościołach. Uważano, że dym z cedru pomaga wiernym skupić sie na modlitwie, na przeżywaniu mszy świętej w głębokiej medytacji. Zauważono i zarazem udowodniono ponad wszelka wątpliwość, że w kościołach w których palono kadzidła z cedrem wierni siedzieli dłużej, byli bardziej rozmodleni a wychodząc z kościoła czuli radość i wolność umysłową – tak, jakby wszystkie troski nagle od nich odeszły. Tam gdzie nie palono kadzideł z cedrem podczas mszy wierni wychodzili bez żadnego uniesienia. Ich twarze nie zdradzały żadnych emocji czy zadowolenia. Dlatego też coraz bardziej palenie cedru pojawiało się wszędzie tam gdzie trzeba było oczyścić umysł, wznieść go na wyższy poziom i doznać ukojenia. To jedno z najbardziej ulubionych kadzideł wykorzystywanych przez joginów w medytacji z osobami z depresjami i lękami. Cedr posiada przyjemnie ciężki, bogaty i drzewny zapach.

Sposób użycia: pęczek należy podpalić z jednej strony, po chwili zdmuchnąć płomień tak, aby pozostał jedynie tlący się dym. Wydobywający się dym z może służyć do okadzania pomieszczeń, najlepiej jest umieścić kadzidło w przystosowanym do tego naczyniu.

Długosc kadzidełka 10 cm