Opis

Drzewo goździkowca korzennego żyje około 150 lat. Zbiera się z niego delikatne pączki kwiatowe, które po wysuszeniu zamieniają się w znaną nam aromatyczną przyprawę (pączki zbiera się jeszcze przed rozkwitem, by nie straciły aromatu). Goździki warto trzymać w szczelnie zamkniętych pudełkach, by dłużej utrzymywały zapach i smak.

Charakterystyczny zapach goździków to efekt obecności eugenolu – silnego antyoksydantu, który obniża poziom cukru oraz cholesterolu. Badania opisane w 2006 roku na spotkaniu Experimental Biology w San Francisco wykazały, że kilka gramów goździków dziennie wspomaga produkcję insuliny, a przy tym obniża poziom cholesterolu. U wszystkich badanych, którzy jedli goździki, bez względu na ilość nastąpiło obniżenie poziomu glukozy, trójglicerydów oraz „złego” cholesterolu LDL. Poziom „dobrego” cholesterolu HDL pozostał bez zmian.

Goździki również skutecznie odświeżają oddech: wystarczy rozgryźć trzy, by usunąć z ust np. nieprzyjemny zapach czosnku. Niestety takich efektów nie dadzą goździki mielone. Ponieważ goździk jest twardawy można go wrzucić do herbaty, zaparzyć, a następnie odłożyć do słoiczka na perę dni i kiedy przyjdzie potrzeba wyjąć parę takich goździków i rozgryźć. Będa one nadal aromatyczne ale łatwe do rozgryzienia. W czasach starożytnych używano goździków codziennie. Ich antybakteryjne właściwości i aromat powodował, że ludzie w tamtych czasach nie mieli nieświeżego oddechu z ust jak sie powszechnie uważa, a przyjemny i do tego rzadko psujące się zęby. Używano nie mięty, a właśnie goździków z których również robiono napary do przepłukiwania ust oraz na wieczór aby napar pomógł zasnąć i uregulować pracę układu nerwowego.

Olejki eteryczne zawarte w goździkach uśmierzają ból i poprawiają krążenie krwi, dlatego goździki są efektywnym środkiem nie tylko na ból zęba, lecz także na ból głowy. Kubek zielonej herbaty zaparzonej z dwoma goździkami można pić profilaktycznie, ale także w trakcie ataków migreny.

Goździki są naturalnym antyoksydantem – ich składniki ograniczają wpływ wolnych rodników, które uszkadzają komórki. Oprócz tego pachnące kwiaty goździkowca wykazują działanie antyseptyczne – likwidują stan zapalny, działają przeciwnowotworowo, przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo, wzmacniają układ odpornościowy. Goździki sprawdzają się w leczeniu kandydozy (drożdżycy) – picie naparu z goździków łagodzi objawy infekcji.

Uważa się, że goździki mogą wzmacniać potencjał przeciwutleniający wątroby i zmiatać powstałe wolne rodniki, chroniąc ten narząd przed szkodliwymi zmianami oksydacyjnymi. Działanie to goździki zawdzięczają obecności w swoim składzie wielu antyoksydantów. Dodatkowo coraz więcej badań naukowych pokazuje, że zawarty w goździkach eugenol może wzmacniać funkcje wątroby.

Reasumując :

Goździki mają właściwości przeciwbólowe, antybakteryjne oraz łagodzące stany zapalne. Picie naparu jest zalecane w przypadku bólu głowy i zębów, a także w ramach profilaktyki przeciw atakom migreny. Wspierają również odporność, mają działanie przeciwnowotworowe i ograniczające uwalnianie wolnych rodników, a picie naparu przed snem pomaga się wyciszyć, działa uspokajająco i reguluje układ nerwowy.

Do przygotowania naparu używamy zasuszonych pąków kwiatowych. Wystarczy łyżeczkę goździków zalać szklanką gorącej wody i pozostawić pod przykryciem na ok. 10 min. Po tym czasie napar należy przecedzić i w razie potrzeby uzupełnić łyżką miodu dla poprawy smaku. Goździki można również dodawać do herbaty lub tzw. grzańca. Raz naparzone goździki można wykorzystać do zaparzenia drugi raz – wówczas naparzanie powinno trwać 20 minut.

Przy bólach głowy czy jako środek przeciwbólowy należy zaparzyć 10 – 15 g goździków w 150 ml wrzącej wody i pozostawić pod przykryciem na ok 1 godzinę. Po tym czasie powstanie silny środek leczniczy.