Opis

Manna po hebrajsku, po arabsku al-Mann lub Iracku al-Salwa  to nazwa cudownego pokarmu znanego w Azji i na Bliskim wschodzie. Mannę Bóg zsyłał Izraelitom podczas wędrówki przez pustynię po ucieczce z niewoli. Określeniem manna od czasów biblijnych nazywano słodki sok z wydobywający się z niektórych drzew, zestalający się na powierzchni w postaci ziarenek. Od 1927 roku prawo włoskie określiło skład soku i zastrzegło nazwę manna tylko dla Fraxinus ornus. Już w XV wieku we Włoszech zakładano plantacje Manny cannelaty z którego pozyskiwano wartościowy sok odciągany z pni drzew o kremowobiałych, intensywnie pachnących kwiatach.  A jeszcze wcześniej bo od IX wieku mannę z jesionu używano jako leku i pokarmu.

Najważniejszy składnik, jaki zawiera manna cannelata to mannitol. Jest to związek chemiczny należący do grupy alkoholi cukrowych. W roślinach i organizmach zwierząt mannitol reguluje ciśnienie wewnątrzkomórkowe, jest substancją o silnych właściwościach osmotycznych oraz ma słodki smak. Używany bywa jako słodzik oraz zamiennik cukru dla diabetyków. Dodaje się go do leków, by lepiej smakowały, a także do kropli nawilżających oczy. Stosowany w medycynie obniża ciśnienie wewnątrzczaszkowe i pomaga leczyć zatrucia.

Sok odciągnięty z  Manny cannelaty w miesiącach wiosenno letnich czyli manna zawiera całą gamę składników odżywczych i substancji leczniczych. Wykazuje działanie dietetyczne (jest lekko przeczyszczająca), odżywcze, przeciwcukrzycowe, odtruwające organizm, podnoszące odporność, metaboliczne i  moczopędne. To słodkie, smaczne zioło ma właściwości odbudowujące i łagodzące podrażnione tkanki. Wewnętrznie manna jest stosowana w cukrzycy, zaburzeniach trawiennych, dnie moczanowej, marskości wątroby, miażdżycy, zaburzeniach przemiany materii, atonii jelit i podczas rekonwalescencji. Ponadto w chorobach reumatycznych oraz rozpuszczona w wodzie lub mleku jako łagodny środek przeczyszczający nawet dla dzieci i kobiet w ciąży gdyż działa bardzo łagodnie i jest bezpieczna dla żołądka i jelit.

Manna Cannelata używana jest przy niewydolności nerek (ostrej i odwracalnej), przy zatruciach, obrzęku mózgu i nadciśnieniu śródgałkowym. Zapobiega wytrącaniu się złogów w nerkach, poprawia krążenie nerkowe. Roztwory stosowane są także do płukania jelit po zatruciach oraz zwilżani i oczyszczania cewki moczowej i pęcherza przy rozmaitych zabiegach. Medycyna oficjalna używa manny czasem jeszcze w pediatrii (podając dzieciom w postaci syropu lub w połączeniu z mlekiem lub wodą przy ostrych zaparciach). Ogólnie Manny można używać jako środka przeczyszczającego w leczeniu dorosłych w przypadkach bolących hemoroidów oraz pęknięciach odbytu, lub po zabiegach operacyjnych.

Pochodne mannitolu mają zastosowanie w chemioterapii nowotworów (przeciwdziała jej ujemnym skutkom).

Manna może być używana do słodzenia zamiast cukru. Jedną z jej zalet jest że nie wchłania się w przewodzie pokarmowym – nie męczy trzustki. W przemyśle mannitol pozyskiwany z jesionu oznaczony symbolem E 421 stanowi bezpieczny dodatek do słodzików i  produktów bez cukrowych.

ZASTOSOWANIE :

Mannę cannelatę wymieszać z wodą i szczyptą soli tak aby uzyskać konsystencję kremu. W osobnym naczyniu ubić 2 białka na sztywną pianę. Do manny dodać 2 łyżki miękkiego masła, żółtka z jajek, łyżeczkę kardamonu oraz bakalie typu orzechy pistacjowe, migdały, orzechy włoskie, sezam. Powoli miksując dodawać ubitą pianę. Z masy uformować kulki i upiec w temperaturze 120°C.

Doskonale nadaje się do słodzenia – wystarczy 1 herbatę dziennie posłodzić manną by do organizmu przeniknęły składniki odżywcze i aby manna zaczęła leczyć i zarazem odżywiać nasz organizm. Słodzić można kawę, soki, a w przypadku ciężkich zaparć u małych dzieci można posłodzić dziecku soczek lub kompot i podać do wypicia. Ponieważ działa łagodnie i nie uszkadza tkanek czy jelit można stosować też u chorych z zaparciami.

Manna może być podawana codziennie w ilości 20 – 30 g dla osób starszych i 2 – 16 g dla dzieci (w zależności od wieku czyli małe dziecko ok 1-3 lat i większe dziecko). Jako środek przeczyszczający: 10 g mannitolu rano i wieczorem, najlepiej na czczo (u dzieci odpowiednia dawka czyli 2 g do 5 g). Cukrzycy mogą nim słodzić ale nie przekraczając dawki dla dorosłych 20-30 g dziennie.